ثبت نام بسته اول کارگاه های مطالعات بنیادی – تابستان 1403

29 شهریور 1403
|

1. آیا کامپیوتر می‌تواند فکر کند؟
2. اصلاً فکر کردن چیست؟ آیا مغز است که فکر می‌کند؟
3. به طور کلی چه چیزی فکر می‌کند؟ یا به عبارت دقیق‌تر چه چیزی می‌تواند فکر کند؟
4. حالات روانی ما مانند احساسات و عواطف و شادی و غم و …، از مغز ناشی می‌شوند؟و…
این‌ها سوالاتی هستند که در قرن ۲۱ فیلسوفان و دانشمندان را مشغول خود کرده است. چند ماهی است که هوش مصنوعی بر سر زبان‌ها افتاده است و فضای مجازی مملو از کلیپ‌ها و امکانات هوش مصنوعی شده است. اما این موضوع برای فیلسوفان و دانشمندان اصلا جدید نیست. کتاب “من ربات” توسط آیزاک آسیموف در دهه ۱۹۴۰ نوشته شده است که فیلمی تحت همین عنوان در سال ۲۰۰۴ از روی این کتاب ساخته شد. در این فیلم ربات‌ها آنقدر هوشمند می‌شوند که علیه سازنده خود یعنی انسان قیام می‌کنند و کنترل جهان را در دست می‌گیرند. فیلم‌های زیاد دیگری شبیه همین داستان ساخته شده است. شاید برجسته‌ترین فیلم و نمونه پیشرفته‌تر از فیلم‌های مربوط به ذهن و هوش مصنوعی سه گانه “ماتریکس” باشد که در ابتدای قرن ۲۱ ساخته شد. حتی اگر فیلم ماتریکس را ندیده باشید، احتمالا با ایده اصلی و کلیت فیلم آشنا هستید: قهرمان داستان که برنامه نویسی به نام نئو است متوجه شد که واقعیت آنگونه که به نظر می‌رسد نیست. او فهمید چیزی که در آن زندگی می‌کرد یعنی تمام جهانش، در واقع یک شبیه سازی بود. در نهایت نیز درون یک ظرف پر از مایع بیدار شد؛ جایی که بدنش در آن نگه داشته می‌شد. هرچند این یک ایده هالیوودی است، اما برخی از دانشمندان و فیلسوفان ایده شبیه سازی را به صورت جدی‌تری بررسی کرده‌اند.
همه اینها نشان دهنده زنده بودن این بحث در دنیای علم و خیال است. فیلم‌ها و داستان‌ها نشان از زنده بودن این تخیّل دارد و نظریات فیلسوفان و دانشمندان نشان از زنده بودن این موضوع در دنیای علم و دانش دارد.
در این جلسات قصد داریم درباره هوش مصنوعی صحبت کنیم و درباره اینکه قدرت تفکّر در هوش مصنوعی چگونه است با یکدیگر گفت‌گو کنیم.

همه ما حتما تا به امروز مطالبی درباره مجلس قوه مقننه و قانونگذاری شنیده ایم. اما احتمالا كم تر کسی از میان ما مطالعات و تجربه هایی درباره نحوه کار مجلس روش قانونگذاری در مجلس، اهمیت و نحوه استدلال برای قانونگذاری، ساختارهای داخلی مجلس و ….. داشته است و تقریبا هیچ کدام از ما قانونگذاری در مجلس یا محیطی شبیه به آن را تجربه نکرده ایم. قانونگذاری در مجلس یکی از آن مسائلی است که دائما نکاتی را در ارتباط با آن می شنویم و حتی خودمان هم نقدهایی به آن وارد می‌کنیم بی آن که به طور کامل بدانیم دقیقا از چه چیزی صحبت میکنیم .
از آن جا که یکی از بهترین راه‌های یادگیری هر امری تجربه آن است؛ در این کارگاه می خواهیم در کنار هم به قانونگذاری در چند حوزه بپردازیم و برای اولین بار یک تجربه نابی از چالش قانونگذاری برای خود و دوستانمان رقم بزنیم. می‌خواهیم برای چند ساعت در مجلس ،فائزون بهارستان‌نشین شویم و در مورد یک مسئله یا پیشنهاد – یا به قول حقوقی ها -لایحه / طرح قانونی موضع گیری کنیم، نظر دهیم و با یکدیگر تصمیم بگیریم. یکی از نکات مهم این است که ما در این کارگاه به دنبال درست و غلط دانستن نظرات یکدیگر نیستیم و هر کسی آزاد است با استدلال خودش موضع گیری خاص خودش را داشته باشد، بدون اینکه توسط بقیه قضاوت شود. پس از اظهار نظر نهراسید فارغ از این نکته نگذارید ترس از سخن اشتباه شما را از گفت وگو و پرسش بازدارد. نکته آخر این که روحیه کار جمعی کارگاه مان را پرثمرتر می‌کند؛ حتما آن را با خودتان بیاورید مشتاق دیدارتان هستیم


بجامعه شناسی جنسیت اساساً یک پارادایم انتقادی به جریان کلاسیک و رسمی علوم اجتماعی است. انتقاد اصلی این پارادیم این است که آیا زمانی که از انسان و جامعه صحبت می‌کنیم منظورمان مردان هستند یا همه انسان‌ها؟ آیا مناسبات اجتماعی زن و مردان بر اساس جنسیت تفاوت هایی در واقعیت عینی جامعه دارد یا خیر؟ و از این مدخل مساله جنسیت را در گذار از تحلیل های اجتماعی مبنا قرار می‌دهد. علاوه بر به کارگیری جنسیت به عنوان یک منظر تحلیلی، ما یک بار می‌توانیم جنسیت را به عنوان یک پدیده اجتماعی نیز مورد توجه قرار داده و تطورات آن را بررسی کنیم.
در این کارگاه تلاش می‌کنیم ببینیم چه نسبتی میان زن و مرد در هویتی جنسیتی برقرار است و این هویت جنسیتی از رهگذر ساخت ساختارهای اجتماعی چگونه به عرصه های اجتماعی راه می‌یابد؟ برای این کار نسبت میان انسانیت، جنسیت و فردیت زن و مرد را در سطح فردی توضیح می‌دهیم و سپس به سطح اجتماعی حرکت می‌کنیم در ادامه نیز از نظریه های برابری عدالت و تعادل جنسیتی در عرصه اجتماعی بحث می‌کنیم و تلاش می‌کنیم با مقایسه این نظریات آثار آن را
با یک نگاه کاربردی تر در عرصه ی اجتماعی مورد بررسی قرار بدهیم.

سیاست هم پدر دارد هم مادر! قاعده و قانون هم از قضا دارد. درست و غلط هم، همینطور. سیاست کلافی معلق در هوا نیست که هر کس بلندتر پرید به چنگش بیاورد. این ادعا را تاریخ اثبات می‌کند.
دور هم جمع می‌شویم و در گنجه‌ی تاریخ، می‌گردیم به دنبال قاعده‌ها و قانون‌های سیاست. آنچه تقدیر دیگران بوده و حالا عبرت است برای ما. قرار است سیاست را این‌بار، بخوانیم. ورق بزنیم. گمشده‌هایش را پیدا کنیم.
این البته همه‌ی ماجرا نیست.
در خواندن سیاست، ما را متن‌های کهن رهبری می‌کنند. صد البته لذتش بیشتر است. هم مقصدش شیرین است هم مسیرش؛ دو نشان با یک تیر.
در کارگاه «سیاست‌خوانی» خواندن متن کتاب «سیرالملوک» (اثر خواجه نظام الملک طوسی) محوریت دارد. کنار این اثر اما متون کهن دیگری هم خوانده و فهم خواهد شد.
اگر به مثلث سیاست، ادبیات و تاریخ علاقه‌مندید، در کارگاه «سیاست‌خوانی» می‌بینمتان.


یک پژوهش میدانی درباره استفاده از نمایشگر های الکترونیکی نشان می‌دهد که از هر ده نفر، شش نفر احساس می‌کنند زمان زیادی را بدون اینکه لزومی داشته باشد به استفاده از دستگاه های الکترونیکی اختصاص می‌دهند و فکر می‌کنند حضور پررنگ فناوری در زندگی انسان باعث سرعت یافتن آن شده است که اتفاقا اصلا هم برایشان مطلوب نیست.
در این تعریف های یک خطی مرسوم می‌گوییم «تکنولوژی، یعنی مجموعه روش هایی که برای تولید کالا یا خدمات به کار گرفته می‌شود.» اما آیا واقعا قصه به همین جا ختم می‌شود؟ اینجا می‌خواهیم ببینیم اصلا این تکنولوژی که حالا نام بومی سازی شده اش را گذاشته اند فناوری یعنی چه؟ از کی و چطور به وجود آمده است؟ اصلا آیا می‌شود یک راه خلاصی ای ازش پیدا کرد؟ اینکه می‌گوییم حالا زیست مان رفته در فضای تکنولوژی و دیگر صرفا با صفحات نمایشی که می‌توانیم هر از گاهی به آنها سر بزنیم و با آنچه دلمان می‌خواهد مواجه بشویم، طرف نیستیم یعنی چه؟ اینجا میخواهیم برویم سراغ این غول بی شاخ و دم و زمین گیرش کنیم، ببینیم که اصلا حرف حسابش چیست؟ شاید بعد ها یک کارهایی مشترکی هم باهم کردیم! کسی چه می‌داند؟


نظرات

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

۰ دیدگاه ثبت شده است.