این علم، برای ماجراها دورچین می‌سازد! 

28 آبان 1403
|

هر چیزی توی این جهان، که میتونه یک کالا، یک پیام فرهنگی و یا حتی یک جمله باشه، یک فرستنده/عرضه‌کننده داره و یک گیرنده/ مصرف کننده. کشف بزرگ جامعه‌شناس‌ها تو اواخر قرن ۱۹ این بود که آدم‌ها خیلی چیزها رو با حسشون انتخاب می‌کنن و برای خیلی از امور زندگی‌شون با حسشون تصمیم می‌گیرن.
فرض کنید دوتا رستوران یه چلوکباب خیلی خوشمزه با یه دستورپخت مشابه توی منوی غذاشون دارن. هر دو هم توی خیابون نیاوران هستن و قیمت غذا هم برابره. اما یکی‌شون میز و صندلی‌های خیلی قدیمی و ظاهر کثیفی داره، چلوکباب رو هم تو یه ظرف استیل و خیلی ساده سرو می‌کنه. در مقابل، اون یکی ظاهر بسیار شیک و مجللّی داره، همه‌چیزش مدرنه و کباب رو با دورچین‌های خیلی زیاد و هیجان‌انگیز برای شما سرو میکنه. انتخاب شما کدوم رستورانه؟ احتمالاً دومی. چون حس بهتری به شما میده.
روابط عمومی همینه: علم دورچین ساختن برای ماجراها!
ما قراره توی این کارگاه درباره‌ی همین حرف بزنیم: چی شد که روابط عمومی انقدر جدی گرفته شد که مسبّب خیلی از اتفاق‌های خوب و بد جهان شد؟ از اولین روزهای ظهورش تا همین حالا، چه تغییر و تحولاتی رو پشت سر گذاشته؟ از چه ابزار و روش‌هایی استفاده می‌کنه و آیا توی دنیای امروز، ابزار قدیمی‌ش به درد می‌خورن؟ ارتباطش با برند، دیجیتال مارکتینگ و چیزهای نوظهور دیگه چیه؟


نظرات

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

۰ دیدگاه ثبت شده است.